Waarom een man zich verzorgt, heeft weinig met de spiegel te maken. De Italianen hebben er een woord voor dat groter is dan het lijkt: cura. Zorg. Niet om gezien te worden, maar om de handeling zelf.
Wat betekent zelfzorg voor mannen?
In onze taal is verzorging een klein woord geworden, iets van het uiterlijk, van hoe je overkomt. Cura reikt verder. Zelfzorg gaat niet over gezien worden, maar over de handeling: de tijd nemen, aandacht geven, iets met zorg doen omdat het die zorg verdient. De man die zich 's ochtends verzorgt, doet dat zelden voor de blik van een ander. Hij doet het voor het uur zelf.
Verzorging is geen ijdelheid
Daarin ligt het verschil. IJdelheid kijkt naar buiten en vraagt zich af wat men ervan vindt. Zorg kijkt naar binnen en vraagt niets. Ze is een vorm van zelfrespect die geen publiek nodig heeft. De warme olie die openvouwt in de handpalm, de geur die even blijft hangen, de dag die begint met een gebaar dat helemaal van jou is: dat oefent iets wat verder reikt dan de huid. Het oefent aandacht. En aandacht is de zeldzaamste luxe die er bestaat.
Waarom cura uit het zuiden komt
Het is geen toeval dat wij dit woord uit Italië meenemen. In Salento is zorg nooit los te maken van genot. Men haast zich niet door een maaltijd, niet door een gesprek, niet door de ochtend. Het noorden brengt daar zijn eigen ernst aan toe: de overtuiging dat iets wat de moeite waard is, met zorg gemaakt hoort te worden en niet gehaast. Waar die twee elkaar ontmoeten, ontstaat wat wij herkennen als het onze.
Verzorging als dagelijkse gewoonte
Een goed ritueel vraagt geen kast vol producten. Enkele druppels baardolie, verwarmd tussen de handpalmen, rustig ingemasseerd tot op de huid. Geen haast, geen overdaad. Wie dit elke ochtend herhaalt, verzorgt niet alleen zijn baard, maar geeft de dag een rustig begin dat nog van niemand anders is.
Verzorging is geen show. Het is de zorg die je aan jezelf besteedt.
Il Belga Barbuto zoekt testers voor Olio da Barba No. 01. Word kandidaat tester →